We gaan op vakantie! We gaan op vakantie! Klinkt het langs het flyballveld! Het concept vakantie gaat nog een beetje aan mij verloren, maar ik doe enthousiast mee! Onze auto wordt helemaal volgepakt en ook mijn baasjes klinken redelijk opgewonden over wat we gaan doen de komende tien dagen!
Het is nog donker wanneer ik samen met dizzy de auto ingezet wordt en na tien minuten ergens slaperig op een parking sta. Maar dan, hey is dat echt, ja hoor, daar zijn Dinky, Goofy en Gacha! Tof, jullie gaan dus ook mee! Oh maar wacht, daar zijn ook nog Dobey, Abbey, Milthon en Odin! Ik weet nog steeds niet helemaal wat vakantie wil zeggen, maar zeg nu zelf, dit kan niet meer stuk!
Na enkele stops, waarbij het lijkt of vakantie vooral uit parkings blijkt te bestaan, arriveren we op onze bestemming!
We krijgen enkele bungalows ter beschikken, een speelveld en jawel hoor, een gigantische zwemvijver!! En uiteraard duiken we vanaf de eerste verkenningsronde het water in, iets wat we van dat moment af meerdere malen per dag zullen doen, soms tot grote ergernis van onze baasjes, maar ja, het is per slot van rekening vakantie, toch?! We delen de vijver met duizenden dikkopjes, maar dat kan ons niet deren!
We nemen er tijdens onze vakantie deel aan de Eager’s Cup, een flyballtornooi waar we als enige Belgische team aanwezig zijn! In het gezelschap bevinden zich uiteraard tal van Tsjechische teams, een Hongaars team en nog twee Poolse teams die we ook al eens als tegenstander troffen in Duitsland! De wedstrijd wordt gelopen over twee dagen en we hebben deze twee dagen een stralende zon als supporter!
Ons team bestaat uit Dinky, Dobey, Goofy, Abbey, Dizzy en Gacha. Jammergenoeg moet deze laatste forfait geven voor het tornooi omdat ze zich helemaal niet kippie voelt, om maar niet te zeggen, zich compleet ellendig voelt! Ik wil met plezier haar plaats innemen, maar krijg weer maar eens te horen dat ik nog te jong ben en helemaal nog niet flyballklaar! As if, ik ben helemaal klaar: Thunderdogs rule!!!
Op zaterdag bestaat onze opdracht eruit om zoveel mogelijk punten bijeen te sprokkelen in de Round Robin, een winnende run geeft ons 2 punten, bij verlies krijgen we er geen!
Duidelijke opdracht, geen bijkomende vragen, hoewel, is dat blauw licht kapot of wa???
We rapen 14 punten bij mekaar, wat het meest aantal punten is. Maar het organiserende team weet ook 14 punten bij mekaar te verzamelen en hoewel het onderlinge duel door onze Thunderdogs gewonnen is telt de snelste tijd over heel de dag als winnende punt en zij hebben het parcours dan ook een keer net iets sneller dan ons afgelegd waardoor we op de tweede plaats eindigen. Laten we er niet vergeten bij te zeggen dat het ons debuut is in de eerste divisie en we meer dan tevreden terug naar ons bungalowpark trekken voor een frisse duik in het water en voldoende rust voor het tweede gedeelte van de wedstrijd ’s anderendaags.
Het volgende gedeelte is de Dubbele Afvalling, hierbij ga je bij winst telkens naar een volgende ronde en bij verlies naar de herkansing. Toch, als je twee keer verliest lig je onherroepelijk uit de wedstrijd! En dat laatste scenario willen we zo lang mogelijk uitstellen! We halen het hier tot de halve finale die we ongelooflijk spannend weten te maken en helemaal op het laatste moment aan onze tegenstander moeten laten die de uiteindelijke winnaar van het tornooi wordt!
Met een iets of wat verzwakt team, een kapot blauw licht en uiteraard alleen maar lachende gezichten van onze baasjes stappen we met opgeheven hoofd uit de strijdarena en keren we huiswaarts met een algemene derde plaats!
Maar voor we onze beker in de prijzenkast kunnen zetten volgen er nog enkele dagen vakantie. We maken Praag een dag onveilig en zijn er de publiekslieveling van iedereen die een fototoestel in zijn handen heeft! We poseren met alle plezier voor de japanners die ons telkens al kreten slaken
d beginnen te tellen! We horen iedereen zeggen hoe mooi Praag wel niet is, maar wij denken al heel de dag aan onze zwemvijver J.
d beginnen te tellen! We horen iedereen zeggen hoe mooi Praag wel niet is, maar wij denken al heel de dag aan onze zwemvijver J.Er staan ook nog een paar wandelingen op het programma waarbij we de mensen van wit naar rood tot bijna purper zien uitslaan bij het omhoog klimmen tot op een kleine 800m! Waarbij ze de eerste wandeling aan de top begonnen waren!!!
Ik moet niet meer vertellen zeker!!
Onze poten hebben er erg weinig last van hoewel Gacha die van haar de laatste wandeling een kleine 5 kilometer laat rusten in Patje’s nek, prima tactiek, al zeg ik het zelf!
Maar toch onder het mom van ‘de hondjes hebben een rustdag nodig’ wordt er de dag voor het vertrek een spelletje dogopoly afgewerkt en een paar keer kort gewandeld rond onze zwemvijver!
De auto’s worden weer helemaal volgeladen en op het programma staat de trip terug naar huis! Ik kan je wel vertellen dat ik vakantie geweldig vind en haast niet kan wachten op het volgende Thunderdogs-avontuur!
Hi-fi
Geen opmerkingen:
Een reactie posten