Zamberck, Tsjechie ,11 & 12 mei 2013

Zamberck, Tsjechie ,11 & 12 mei 2013

We hadden lang afgeteld maar eindelijk konden we met een afgeslankt team richting Tjechië vertrekken. 

Om onszelf en onze hondjes toe te laten te acclimatiseren hadden we afspraak op donderdag 9 mei in Zamberck. Na een lange vermoeiende rit zagen we elkaar daar op het terras van de camping. (natuurlijk!!) Het zonnetje was van de partij en de Pivo's smaakten heerlijk.  

 

 

 

 

 

 

 

Onze ploeg was echter nog niet compleet. Patje was nog in Belgie. Niet omdat hij niet van de partij wilde zijn maar door een defect aan zijn auto. We duimden allemaal dat dit snel zou opgelost zijn en Patje toch nog met eigen auto kon afkomen.

vrijdag 10 mei : de zon was er nog steeds en we gingen met de ganse ploeg op verkenning in de omgeving. De camping zelf had al zeker onze goedkeuring gekregen. Vrij basic maar zeker proper. 

 

Ook het bos in de omgeving was prachtig en nog belangrijker : een mooie speeltuin voor al onze hondjes...

 

 

 

 

 

 

 

In de loop van de dag kregen we het verlossend nieuws : de auto van Nancy en Patje was terug in orde en Patje was onderweg. 's Avonds was ons groepje terug compleet. Ook de andere ploegen waren in de loop van de dag gearriveerd en de ganse camping was bezet, alle huisjes en ook het groot grasplein was bezaaid met tentjes en caravans.

Inmiddels was het beginnen regenen maar het kon  ons toen niet deren. Afsluiten met een  plaatselijke drankje en vroeg in bed want morgen was het zover : Tsjechië here we come....

Op zaterdag 11 mei waren we allemaal vroeg wakker. We hadden wel ruim te tijd om ons voor te bereiden want de wedstrijd had vlak naast de camping plaats en begon maar rond 10u00. Ook dienden we ons niet echt kopzorgen te maken over de opstelling van de ploeg. Onze eerste ploeg die in de eerste divisie liep had maar vier hondjes ter beschikking nl: Jedi, Gacha, Twix, Bogdan. Ze liepen de ganse dag in die opstelling. Onze tweede ploeg liep in de zevende  had slechts vijf honden : Cara, Filoe, Kazou, Juultje en ons geheim wapen : Dinky.

                            

De regen was spijtig genoeg de ganse dag van de partij en vertraagde de toch al relaxte gang van zaken. Wat we in België  normaal in de voormiddag lopen werd nu gespreid over de ganse dag. Dus dikwijls lange wachttijden tussen de runs door. Maar we dommelden toch niet in want telkens we moesten lopen deden we dit perfect. Onze nieuwkomers Bogdan en Kazou deden het beide schitterend.

We sloten de dag dan ook goed af . Onze eerste ploeg werd tweede in haar divisie (round robin) 

en de tweede ploeg werd derde in haar divisie (speed trial)en dit na slechts 1 maal Dinky te hebben opgesteld die normaal onze tijden nog had kunnen verbeteren. We wilden immers nog niet volledig in onze kaarten laten zien zodat we de volgende dag er volledig voor konden gaan..

 

 

We sloten de wedstrijd af met enkele plaatselijke shots aan het kraampje op het wedstrijdplein. En ook volgens de plaatselijke traditie: neen niet nippen maar ineens binnen kappen ....en het glaasje met een stevige klap op tafel plaatsen. We zagen het helemaal zitten...

Spijtig genoeg kwam er geen tweede wedstrijd dag. Het had nog de ganse nacht geregend en het was niet verantwoord om op het ondertussen wel heel drassige veld wedstrijd te lopen. Zondagmorgen 12 mei besliste de organisatie de wedstrijd  te cancelen. Die morgen werd de afsluitingsceremonie gehouden op de plaatselijke ijspiste die inmiddels was veranderd in een zwempool. Onze beide ploegen hadden dus een podiumplaats verdiend en ontvingen een mooie medaille. Onze Glen die zich voor de eerste maal als ballenraper had gemanifesteerd ontving er zelfs 2!!

 

Alle resultaten en ook foto's van de prijsuitreiking  vind je op volgende site :

http://dogsportmag.eu/2013/05/14/eagers-cup-2013-results

Op maandag 13 mei was de camping terug verlaten en ook wij pakten allemaal in. Maar we gingen nog niet naar huis, bijlange niet....We trokken naar ons plaatske van vorig jaar in Tsjechie. Daar was een super zwemvijver voor de hondjes. Ook al was het een beetje aanpassen, want de accommodatie daar was van heel wat mindere kwaliteit  , een thunderdog amuseert zich overal...zolang er maar genoeg eten en drinken is.....

 

Donderdag 16 mei ,

 Leuke liedjes duren niet lang en dus tijd om terug te reizen. Met zo'n lekker warme 24 graden verlieten we Tsjechië .....het was weer super.

Dank aan alle geweldige medereizigers en hun woefkes!!!!

Mechelen, 28 april

Het mag/moet gezegd worden, alle topteams kwamen in gehavende opstelling naar de eerste wedstrijd van het seizoen. Ook onze Thunderdogs 1 moesten het zonder onze vaste hoogtehond Hi-fi doen. Aangezien alle teams dus met gelijkaardige wapens streden was het superspannend. De BRABO-Thunderdogs slaagden er voor de eerste keer in hun geschiedenis in om ongeslagen naar de finale in divisie 1 door te stoten, en daar haalden onze doggies alles uit de kast. Jedi, Milthon, Filoe, Hades, Twix en Bogdan ... Super gedaan !!! De eerste overwinning in de hoogste nationale klasse voor de Brabo Thunderdogs is een feit :-)

Foto's Eager's Cup

Juultje aan het woord:

“Woef, pak me dan als je kan….”Ik hol met mijn vriendin Imke door een mooi dennenwoud. De bodem is bedekt met witte bloempjes. Ik hoor mijn baasjes in de verte roepen: “Juultje, Juultje,….!”.


Ik rek mijn vier pootjes uit en doe mijn oogjes open. Waar ben ik? Niet meer in het bos maar naast het baasje in bed. Terug thuis. Het was maar een droom …of toch niet??


Neen, het wordt terug allemaal wat helder. Ik heb echt door de bossen gerend met Imke en Duna en de baasjes. Ergens ver weg. Lekker stout doen met Imke! Telkens we water ruiken gaan we erop af en ik wacht deze keer niet tot mijn baasje “oké” zegt om er in te springen. Als Imke erin mag, dan ik
ook. Plons! Dit mag voor eeuwig duren.


Maar op een morgen pakken de baasjes alles terug in. Neen hé, niet nu al terug naar huis!! Ik word naast Babs in de auto gezet en we vertrekken terug.


Na een lange rit mag ik eindelijk uit de auto. En ik kan mijn ogen,oren en neus niet geloven. Op een groot grasveld staat de flyball-tent en bijna alle vriendjes van de Thunderdogs zijn er, en ook den Jack en Tasch waar ik zo graag mee speel. En wat ruik ik? Water!...Veel water!


De baasjes pakken de auto weer uit. Ons nieuwe verblijfplaats is niet zo groot maar super. Ik mag zo maar op het bed springen en alle ander hondjes slapen in ook zo’n groot hondenhok, samen met hun baasjes. En we gaan die dag nog naar de zwemvijver. Dolle pret, iedereen in het water. Hé baasje, gooi eens een stok dan kan ik er achter zwemmen….Weer zo’n keitof plaatske! Hier wil ik blijven!


Maar na twee nachtjes in dat grote hondenhok, de flyballtent wordt afgebroken. Ik ben triest, moeten we nu


De rit is vrij kort. Babs en ik mogen nog niet uit de auto maar we horen al vele andere honden blaffen. Dit is nog niet thuis. De tent wordt weer opgezet in een groot park waar ook vele andere tenten staan. En veel baasjes lopen er rond met hun honden, allemaal héél opgewonden. Als we het terrein gaan verkennen heb ik het door: Ik mag straks ‘balletje vast doen’!!!
Ik denk dat mijn baasje dat “Flyball” noemt.


En ja hoor, ik moet niet lang wachten of baasje neemt me mee naar het terrein samen met de anderen van mijn ploeg. De eerste runs lopen niet zo super. Mijn baasje lijkt niet echt enthousiast en ziet er een beetje moe uit. We gaan tijdens de middag samen een dutje doen in de auto. Ik probeer toch wat te rusten ook al is het moeilijk in te slapen met baasjes’ gesnurk.


Dat slaapje heeft ons deugd gedaan en in namiddag loopt alles super. Ik word heel hard aangepord door baasje en de anderen van het team. Daar doe ik het voor en probeer zo snel mogelijk het balletje naar mijn baasje te brengen. Inmiddels is het echt ‘Thunderdogs’ weer geworden. Bliksem en donder en veel regen, maar dat schrikt ons niet af. We lijken er beter tegen bestand dan de andere ploegen en winnen die dag de wedstrijd.


Ook onze andere ploeg, die nog véél sneller kunnen lopen dan wij, doen het niet slecht en alle baasjes en vriendjes van de Thunderdogs, gaan tevreden naar de camping terug. We mogen nog een frisse duik nemen en dan is het bedtijd en niemand protesteert…weer ingepakt. Ook de al terug naar huis??


De volgende dag rijden we weer naar de wedstrijdplaats. Blijkbaar is de fun nog niet gedaan en mogen we weer balletjes gaan halen. Ons tweede team heeft die dag meer moeite om punten te pakken. Zijn de andere honden meer uitgeslapen…of ligt het aan het feit dat Dinky niet meer kan meelopen omdat hij gisteren in de modder weer even door zijn achterpoten ging? We eindigen vierde van onze divisie.


Maar ons eerste team doet het vandaag geweldig. De nieuwelingen Jedi en Twix lopen alsof ze er al jaren bij zijn. Iedereen maakt weinig fouten en is zeer snel. Ze doen het zo geweldig dat ze in de finale eindigen. Daar moeten ze het opnemen tegen een snel Pools team.


De finale wordt tegen alle verwachtingen nog héél spannend maar zoals verwacht eindigt onze eerste ploeg tweede. Mooie plaats in de eerste divisie!


Ik mag nog even met het vrouwtje over het terrein onze prijs gaan ophalen. Fier met mijn staartje omhoog, de mensen applaudisseren en ik vind dit geweldig….woef!!!


De volgende dag is het niet echt rustdag. Als ik ’s morgens door de tent ga snuffelen zie ik vlaggetjes in alle kleuren hangen. Is het feest??


Daar moeten we blijkbaar nog even op wachten. We gaan met z’n allen een wandeling maken. Héél hoog in de bergen, in de mist. Dat deert me niet, ik volg mijn neus en vind weer leuke plassen om in te springen en mesthopen om in te rollen. Waarom maken mijn baasjes zich nu zo druk?


Op de terugweg vind ik met enkele andere thunderdogs een groot beest dat in de gracht ligt. Het kan amper op zijn poten staan! De baasjes zeggen dat het een kalfje is en wij moeten het met rust laten. Eén van de baasjes neemt het beest op en zet het terug in de wei. Daar maakt het rare geluiden en wij lopen verder. De baasjes zeggen dat wij dat zwarte natte ding hebben gered. Ik begrijp er niets van…..’s Middags wordt er dan toch gefeest. Blijkt dat Twix jarig is. Hij wordt twee jaar en ook Jedi is onlangs verjaard. Ze worden samen op de foto gezet en onze baasjes drinken samen twee grote flessen op, iets met bubbels of zo…


En daarna steekt onze hoofdcoach Edwin een ronde bak in brand . Als al de rook is verdwenen kan coach Coiske het vlees gaan braden; dat ruikt geweldig. Onze baasjes zijn gul en we mogen mee van het lekkers smullen. ’t Is hier een hondenhemel op aarde!!


Maar ik had het al gevreesd, na een paar dagen wordt het grote hondenhok waar we met de baasjes in sliepen volledig opgeruimd en alles wordt weer in de auto geladen.


En nu ben ik dus terug thuis en kan ik wat bijslapen. En dromen van al die leuke ervaringen ik het met die mooie herinneringen doen. Hoe zou het met Twix, Hi-Fi, Milthon, Dobey, Abey, Odin, Kyrie, Thunder, Gacha, Goofy, Dinky, Jedi, Filoe, Baïka, Flame, Jack en Tach zijn?? Ik mis ze nu al……

Jawel, we zijn weer allemaal klaar voor weer een heerlijk daggetje flyballen!

Onze ploegen gaan als volgt van start:

·         Thunderdogs 1:
Champ, Milthon, Filoe, Hades & Hi-Fi
Coach: Patje
Boxloader: Edwin

·         Thunderdogs 2:
Mickey, Halley, Gacha, Dobey, Goofy & Fleurtje
Coach: Edwin
Boxloader: Cathy

·         Thunderdogs 3:
Tess, Abbey, Dizzy, Sparkle, Bajka en Juultje
Coach Swa’ke
Boxloader: Griselda

Alle teams lopen in de voormiddag een round robin en moeten dus punten verzamelen!  En deze opdracht blijkt goed begrepen te zijn! Thunderdogs 1 wint in eerste divisie, Thunderdogs 2 wordt knap tweede in derde divisie en ook onze Thunderdogs 3 gaat met de winst lopen in vierde divisie!

Patje probeert zijn team een beetje onder druk te zetten door hen wijs te maken dat de tijden zo traag zijn van de honden!!  Heel het team is ermee weg en stelt zich de vraag of het zijn of haar hond is die aan de basis ligt van deze resultaten tot Edwin enthousiast de tent komt binnengelopen en volledig verslag uitbrengt van hoe snel onze Thunderdogs 1 al wel niet gelopen hebben J!  Daar ging zijn ‘waterdicht’ plan!!  We zetten ons nieuwe teamrecord op 17”46 waarmee we alle twijfels wegnemen of onze eerste tijd onder de 18 seconden toch geen toevalstreffer was!  In de dubbele afvalling weten we ons net niet te plaatsen voor de finale, we maken het de twee keer dat we hiertoe kans hebben ongelooflijk spannend door tot op 2-2 van onze tegenstander te komen!  Jammergenoeg moeten we in de beslissende runs de duimen leggen, maar we hebben ons vooral effe laten zien en dat is de concurrerende teams niet ontgaan!!  We eindigen op een knappe derde plaats na de Bandits en de Running Borders.

De Thunderdogs 2 weten zich in een foutloos parcours te plaatsen voor de finale en besluiten in de finale ook de tegenstander wat van de wijs te brengen door te lopen met de herkansingsronde in het achterhoofd!  Zo wordt de eerste finale gelopen in een opstelling zonder Mickey en zonder Goofy.  Het ganse team kan zo meelopen in de finale!  Niettegenstaande wordt het in de herkansing van de finale nog spannend met een 2-2 gelijkstand en hangt alles af van de vijfde en beslissende run!!  Maar onze Thunderdogs 2 blijft supercool en geconcentreerd en neemt de overwinning in divisie drie vlotjes mee naar huis!

Ook zij zetten het teamrecord wat scherper tot een knappe 19”06 waarmee ze dan ook een divisie hoger geraken!!

Na winst in de voormiddag kan Thunderdogs 3 een langere middagpauze nemen en moeten ze pas de wedstrijdarena betreden in de tweede ronde!  Ook zij gaan zonder enig verlies rechtstreeks naar de finale!  Juultje, die tot dan al alle runs meegelopen heeft begint het te voelen aan zijn pootjes, en na de halve finale die verschrikkelijk spannend was, mag hij zich dan ook helemaal even uitleven met wat water om te bekomen en zich klaar te stomen voor de finale!!

Bij deze finale is het alle hens aan dek op het supportersfront, want dit team ruikt de overwinning en wil niets aan het toeval overlaten!!!

De supporters weten samen met Danny  Sparkle ervan te overtuigen nog een laatste tandje bij te zetten en ook Juultje is blij met alle aanmoedigingen!

We schreeuwen de longen uit ons lijf en dragen zo allemaal ons steentje bij aan de meer dan verdiende overwinning in divisie vier.

Dit was een flyballdag om nooit meer te vergeten!  Uiteraard de fantastische resultaten, maar ook de spanning, af en toe dat tikkeltje geluk en de ongelooflijk knappe runs waar het bij dit spelletje toch allemaal een beetje om draait!  Geen enkele hond kende vandaag een off-day en ik denk ook dat geen enkele zich verveeld heeft J

De catering onder middag was weer meer dan dik in orde waarvoor uiteraard een dikke merci aan Nancy!!

Ik zie jullie allemaal volgende week!!! In Zottegem!!

Wendy

Eindelijk zijn onze Thunderdogs 1 er in geslaagd om onder de 18 seconden te lopen, namelijk 17"87, dit was het vooropgestelde doel van vorig seizoen!
Het was hun debuut in de eerste divisie in deze Belgische competitie, maar voor ons was het alvast heel geslaagd!

Het gebeurt niet makkelijk dat wij, bescheiden Thunderdogs, met onze vuist gebald in de lucht staan te juichen, maar vandaag hadden we het eens dik verdiend.  Maar liefst vier zeges met twee teams op één dag, ge zoudt voor minder !

Nochtans, de week voordien zag het er allemaal vrij somber uit.  In het eerste team Abbey loops en Dobey op de sukkel met een spierverrekking.  In het tweede team Gacha al geruime tijd ziek en Dizzy ook met een pijnlijke heup …   Amper een weekje voordien waren we nog in sterke twijfel of we wel een tweede team konden afvaardigen.  Maar een superdebuut van Champ in Bornem trok ons over de streep en we besloten om, weliswaar met een klein hartje, met twee teams oostwaarts te trekken.

De training op dinsdag deed gelukkig al veel twijfel optrekken.  Gacha en Dizzy waren aan de beterhand en zeker Abbey bleek érg gretig uit haar loopsheid te komen.  Vooral het eerste team klokte ronduit schitterende trainingstijden en de verwachtingen helden al vlug positief over.  Het tweede team bleef afwachten, maar de Thunderdogs 1 gingen hoge ogen gooien in Hasselt.  Daar waren we plots zeker van, en Patje mocht zijne gourmet al beginnen opwarmen wat ons betrof !


De dag zelf was het weerbericht wel de eerste die roet in het eten kwam gooien.  Het was een echt rotweertje, behoorlijk koud voor de tijd van het jaar, en regelmatig fikse buien tussendoor.  Onmiddellijk bleek dat op het glibberige terrein échte toptijden niet mogelijk waren, dus onze gourmet-ambities werden dan toch maar opgeborgen en bijgesteld tot … winst !  Ja, want ook bij de andere teams was het natte weer een spelbreker, dus moesten we het spel slim gaan spelen.  En waren we nu slimmer, of waren we écht beter, wie zal het zeggen, feit is dat we halfweg na de voorrondes met zowel het eerste team (in tweede divisie) als met het tweede team (in vierde divisie) gewonnen waren.  En zelfs met de tijden van 18.38 voor THD1 en 22.11 voor THD2 waren we best tevreden.

We begonnen dan vol zelfvertrouwen aan de namiddag, en dat bleek een goede strategie te zijn.  De beide teams walsten vlot over de tegenstand en voor we het goed en wel beseften stonden we met onze twee teams ongeslagen in de finale.  In de finale divisie 2 stonden we tegenover de Blue Bandits uit Mechelen.  Aangezien we nog een herkansing achter de hand hadden, waagden we het om Goofy, die vandaag toch niet in zijn allerbeste doen was, niet op te stellen en hem achter de hand te houden voor een eventuele rematch.  De eerste heat kregen we ook even klop, maar de drie daaropvolgende heats klokten Filoe, Abbey, Dinky en Hades achtereenvolgens 19.28 – 19.07 en 18.85 waarmee ze alle twijfel van tafel veegden.  Deze ploeg begint stilaan klaar te geraken om in eerste divisie aan te treden.  Onze Thunderdogs 2 legden in hun vierde divisie een gelijkaardig parcours af en mochten ongeslagen aantreden in de finale tegen de Runningdogs@work.  De eerste heat miste Sparkle haar bal, maar ze pakten daarna drie heats op rij, waarin Champ, Gacha, Sparkle en Baika constant 23.27 – 24.01 en 23.76 op de klokken brachten en daarmee de concurrentie ruim voor bleef.


En zo geschiedde het dat onze kersverse ballenraper Yannick maar liefst vier maal naar voor werd geroepen om een eerste plaats in ontvangst te gaan nemen.  Historisch, én een mooi bewijs dat de Brabo’s Thunderdogs verder het goede pad blijven bewandelen.  Na de wedstrijd gingen we nog met wie meewilde de Hasseltse Pizzahut onveilig maken en trokken we moe, maar bijzonder tevreden terug huiswaarts.

Volgende wedstrijd is aan de Binnenmaas in Rotterdam en naar Nederland gaan we met één team.